Rethymnon

Koniec kwietnia okazał się wyjątkowo chłodny i nieprzyjemny. Zimne i porywiste wiatry uniemożliwiały wychodzenie z hotelu. Pozostało cierpliwie poczekać na poprawę pogody delektując się miejscowym winem i słuchając greckiej muzyki. Kolejny dzień przyniósł upragnione słońce. Co prawda nieśmiało jeszcze przebijało się przez gęste chmury ale zrobiło się zdecydowanie cieplej. To dobry moment aby zwiedzić pobliskie miasto.

Rethymnon uważa się za najładniejsze miasto Krety. Znajduje się mniej więcej w połowie drogi dzielącej Chanię i Heraklion. Miejsce to zostało zasiedlone pod koniec okresu minojskiego, jednak nie zachowały się prawie żadne pozostałości archeologiczne. Archeolodzy podejrzewają jedynie, iż miasto było skomunikowane z Knossos i pełniło rolę drugiego co do wielkości ośrodka na wyspie.



W okresie grecko-rzymskim miasto, pod nazwą Rithymna, było ważnym ośrodkiem handlowym. W czasach bizantyjskich Rethymnon nie miał już tak istotnego znaczenia zwłaszcza, że przez ponad 100 lat znajdował się pod okupacją arabską. Jednak w czasie okupacji weneckiej (od XIII w.) miasto stało się trzecim (po Heraklionie i Chanii) ośrodkiem gospodarczym i kulturalnym Krety.

Okresem największej świetności miasta był wiek XVI i początek XVII - Retimno słynęło wówczas jako jeden z głównych ośrodków nauki i sztuki. Z tego okresu pochodzi potężna forteca (Fortezza) i port z latarnią morską.

Latarnia wenecka z XVI wieku

Stary port wenecki
 Stary port wenecki znajdujący się w Rethymnonie jest mały. Większe statki zmuszone są do cumowania przy falochronie. W porcie mieszczą się jedynie niewielkie kutry rybackie, jachty i prywatne łodzie motorowe. Przystań od zawsze miała problemy z nanoszonym przez morze piaskiem.



Wycieczkowy statek stylizowany na galeon 

Wybrzeże portowe to istne zagłębie różnego rodzaju knajpek i tawern. Wykorzystuje się każdy skrawek powierzchni i przez gęsto ustawione stoły jest tam dość ciężko przejść. Dodatkowo utrudniają to naganiacze, którzy są wyjątkowo natrętni i usilnie starają się złapać klienta zaczepiając każdą przechodzącą osobę. Ceny jak można się domyślać są odpowiednio "atrakcyjne".






Spacerując po nadbrzeżu nie trudno nie zauważyć górującą nad miastem fortece. Zbudowana pod koniec XVI w. przez Wenecjan  na wzgórzu Paleokastro olbrzymia twierdza miała służyć jako obrona przed piratami (słynnym Barbarossą) i coraz silniejszą flotą turecką.

Główna brama weneckiej Fortezzy


Miejscowa roślinność 


Mury fortecy robią duże wrażenie do dzisiaj

Pobliskie skały tworzą naturalną ochronę Fortezy


Kiedy w 1645 r. miasto zajęły wojska tureckie Wenecjanie wraz z mieszkańcami (około 8500 osób) wycofali się do fortecy, gdzie bronili się jeszcze przez 23 dni. Okupacja turecka trwała aż do 1897 r.

Z murów fortecy rozciąga się panorama na całe stare miasto


Pozostałości po dawnym arsenale twierdzy

Meczet Sułtana Ibrahima

Od 1987 roku każdego lata w lipcu organizowany jest "Renaissance Festival". Na przestrzeni wielu lat istnienia tego festiwalu w teatrze położonym na terenie Fortezzy przedstawiona została większość dzieł kreteńskich dramaturgów, a także Shakespeara, Moliere, Goldoni i wielu innych. Dziesiątki muzyków prezentowało muzykę z całego świata, od epoki renesansu do czasów współczesnych. 
Doskonałą atrakcję stanowią przedstawienia sztuki komediowej, które wykonywane są na wąskich uliczkach starego miasta. 

Więcej informacji na temat tego festiwalu można odnaleźć na tej stronie: Renaissance Festival

Obecnie teren fortecy porasta bujna roślinność


Widok na nową część Rethymnonu


Widoczny port z którego odpływają promy do Aten i Santorini



Pozostałości po zabudowaniach Fortezzy 

Niewielka grota jest dodatkową atrakcja tego miejsca



W miejscu położenia miasta znajduje się najwęższa część wyspy gdzie szerokość (od północnego do południowego wybrzeża) wynosi zaledwie 30 km. Przewężenie to oddziela dwa wysokie pasma górskie: Góry Białe (Levka Ori) na zachodzie od Gór Ida (Oros Idi) na wschodzie. Z terenu fortecy można przy dobrej pogodzie podziwiać obydwa górskie pasma.


Od strony wschodniej widoczne góry Oros Idi

Widoczny w oddali masyw gór Levka Ori

Pozostałości po dawnym pałacu na terenie fortecy



Typowy dla weneckiej architektury zabudowany balkon


Spacerując krętymi uliczkami Rethymnonu warto wejść do jednego z licznych sklepów. Wiele z nich specjalizuje się w sprzedaży lokalnych produktów spożywczych. Można tutaj na przykład znaleźć ponad setkę odmian oliwy z oliwek.


Echa weneckiej świetności na wyspie

Meczet z czasów panowania tureckiego

Jedna z "megali porta" czyli bram miejskich Rethymnonu

Minaret jednego z meczetów, obecnie zabudowany prywatnymi budynkami


Jeden z kościołów przebudowanych na meczet w czasie panowania tureckiego


Fontanna Rimondi znajduje się na placu Platanos, w dawnym centrum weneckiego miasta. Została zbudowana w 1626 roku przez weneckiego gubernatora A. Rimondi. Między czterema kolumnami korynckimi umieszczono trzy lwie paszcze, z których tryska woda.Dawniej fontanna była przykryta kopułą.



Fontanna Rimondi - ostatnie dzieło Wenecjan

Jedna z wąskich uliczek


Rethymnon warto zwiedzać powoli, spacerując zabytkowymi uliczkami, zaglądając do sklepów z wyrobami rękodzielniczymi oraz siedząc w urokliwych tawernach. Każdy na pewno znajdzie tutaj coś wyjątkowego dla siebie. Zwiedzając miasto trzeba być cierpliwym tak, jak jego mieszkańcy, którzy nigdzie się nie spieszą. Może to być na początku nawet bardzo irytujące. Potwierdza to tylko powiedzenie że "Grecy rodzą się zmęczeni i żyją aby odpoczywać".




W drodze powrotnej do hotelu, spacerując brzegiem morza znajduje coś takiego. 

Może ktoś wie co to jest ? 


Wyspa Bogów

Istnieją takie miejsca na Ziemi, które są owiane tajemnicą. Pomimo rozwoju cywilizacyjnego, rozwiniętej techniki nie jesteśmy w stanie odpowiedzieć na wiele pytań. Dotyczy to szczególnie początków życia człowieka na tej planecie i historii starożytnych cywilizacji.

Takim wyjątkowym miejscem jest Kreta. Tak na prawdę nie wiele wiemy o historii tej wyspy. Pozostało kilka wzmianek w pismach greckich uczonych, odkopane ruiny oraz szczątki tego co przetrwało do naszych czasów, a co było wytworem rak ludzkich. Wiele takich znalezisk powoduje zdziwienie i konsternacje wśród specjalistów rożnych dziedzin. Często są to dowody na wykorzystanie techniki, którą dawno zapomnieliśmy. Zastosowane datowanie jest też bardzo wątpliwe i niejednokrotnie kłoci się z oficjalnie przyjętymi ramami czasowymi rozwoju ludzkiej cywilizacji.

W oddali widoczny Rethymnon

Na wyspę można się dostać na dwa sposoby. Można dopłynąć promem z Aten lub dolecieć samolotem do Chanii lub Heraklionu. Klimat na Krecie jest typowy śródziemnomorski choć bywają tutaj zimne porywiste wiatry. Ciepło i przyjemnie robi się z początkiem maja i wtedy też zaczyna się sezon turystyczny. Wiele mniejszych miejscowości zaczyna wtedy "ożywać. Otwierają się wtedy "uśpione" sklepy i hotele. Baza hotelowa ogólnie jest bardzo urozmaicona i każdy może tu znaleźć coś dla siebie. Trochę problematyczna jest publiczna komunikacja, która działa na bliżej nie określonych zasadach. Dużo prościej jest wynająć skuter lub samochód i samemu zwiedzić wyspę. Można też poruszać się taksówkami, trzeba tylko pamiętać o wcześniejszym ustalaniu ceny za kurs. Grecy a raczej Kreteńczycy są przyjaźni i mili choć w wielu sytuacjach działają bardzooo po woli. Ale takie tu panują zwyczaje. 




Po przylocie do Chanii, udajemy się do pobliskiego miasteczka Rethymnon. Tam wynajmujemy miejsce w hotelu i idziemy zwiedzić okolice. Oczywiście trzeba się przywitać z morzem i panującym w tej okolicy Posejdonem.




Kreta (od słowa krateia - silna) jest wyspą położoną na Morzu Śródziemnym. Jest ona największą grecką wyspą, i piątą co do wielkości wyspą śródziemnomorską.



Plaże w okolicach Rethymnonu są kamieniste i nie zachęcają do plażowania. Ale na Krecie plaże są bardzo różnorodne i najpiękniejsze są w Elafonissi, Xerokambos, Vai, Falassarna, Balos i Triopetra. Każda jest inna i niezwykła.

Wyspę cechuje niewiarygodne zróżnicowanie krajobrazów

Kreta wydaje się zakotwiczona w wodach Morza Śródziemnego przez masywy górskie, których szczyty sięgają 2000 metrów. Woda wyrzeźbiła w nich głębokie wąwozy i skomplikowane systemy jaskiń ciągnące się ku wnętrzu wyspy. Dla starożytnych były to miejsca, gdzie na świat przyszli bogowie z mitologii greckiej. W miarę upływu wieków jaskinie te stały się bezpiecznym schronieniem dla piratów, włóczęgów i partyzantów. Góry nigdy nie zostały zdobyte, nawet podczas wojen w XX wieku, ponieważ ich zbocza są zbyt strome, a odległe doliny trudno dostępne.





"Jest pośrodku ciemnego jak wino morza ziemia niejaka (...) Kreta, piękna i żyzna, wokół wodą oblana. Ludzi tam ćma i dziewięćdziesiąt miast. (...) Największe wśród nich jest miasto Knossos, a królował w nim co dziewięć lat obierany król Minos, wielkiego Zeusa powiernik."


"Odyseja" Homer


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...